فردوسی و آغاز شاهنامه

زیبایی در سخن گفتن باید از آغاز تولد سر لوحه زندگی تمام بشریت قرار گیرد.

فردوسی و آغاز شاهنامه

۱۸ بازديد
به   نام   خداوند  جان  و  خرد              کزین  برتر  اندیشه  برنگذرت
خداوند   نام  و  خداوند   جای               خداوند    روزی ده   رهنمای
خداوند کیوان و  گردان  سپهر               فروزنده  ماه  و  ناهید و  مهر
ز نام و نشان و گمان برترست               نگارنده   برشده    پیکرست
به      بیندگان     آفرینده     را               نبینی   مرنجان   دوبینده  را
نیاید   بدو    نیز    اندیشه  راه              که  او برتر از  نام  و از جایگاه
سخن هرچه زین گوهران بگذرد             نیابد   بدو    راه جان  و  خرد
خرد  گر  سخن  برگزیند  همی             همان  را گزیند که بیند همی
ستودن نداندکس اورا چوهست            میان  بندگی را ببایدت  بست
خردرا و جان را همی سنجداوی           در اندیشه سخته کی گنجداوی
بدین  آلت  رای   و  جان  و زبان           ستود   آفرینده   را   کی   توان
به هستیش بایدکه خستوشوی          ز  گفتار  بی کار   یکسو  شوی
پرستنده  باشی  و  جوینده  راه          به  ژرفی  به فرمانش کردن نگاه
توانا   بود   هر    که    دانا   بود          ز    دانش    دل    پیر    برنا  بود
از این پرده برترسخن گاه نیست         زهستی مراندیشه  را راه نبست